Şanışer Fan SitesiHoşgeldiniz : Misafir
En son ziyaretiniz :
Mesaj Sayınız : 0

 
AnasayfaSohbet ve RadyoSSSAramaÜye ListesiKullanıcı GruplarıKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Atilla İlhan Tatyos'un Kahrı

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
mlhykc
Administrator
avatar

Takım : Fenerbahçe
Nerden : Tekirdağ
Mesaj Sayısı : 1077
Kayıt tarihi : 29/10/09
Nerden : Tekirdağ

MesajKonu: Atilla İlhan Tatyos'un Kahrı   Paz Kas. 15, 2009 11:11 am

son yolcunun adı attila ilhan’dı

miyoptu kısa boylu bir adamdı

dostu yoktu yalnızlığı vardı

yazı makinasıyla binmişti

bizimle konuşmaktan çekinmişti

gözlerini görseniz korkardınız

polis’ten kaçıyordu derdiniz

bir cinayet işlemişti derdiniz

halbuki kendinden kaçıyordu



tatyosyan’la arkadaş oldu

güvertede birlikte gördük

hırsızlama durduk dinledik

ermeni sicim gibi ağlıyordu

karısı marsilya’da kalmıştı

çocuğu karısında kalmıştı

anası istanbul’da bekliyordu

palermo feneri parlıyordu



tatyos’u iki polis getirdiler

marsilya’daydık kıştı kıyametti

rıhtıma kelepçeli getirdiler

mistral zehir kusuyordu

deniz bildiğiniz felaketti

bölük pürçük akşam oluyordu

tatyos’u göz hapsine koydular

katiyen cigara içiyordu



“dövülmüş süt gibi yorgunum

geceleyin kapımı çalsalar

öyle telaş telaş uyanıyorum

iflahımı kesti fransızlar

taşların üstünde yattım

karımla konuşturmadılar

üç günde bütün ihtiyarladım

üç gün dua ettim küfrettim

beni süreceklerdi biliyordum”



tatyos’un camları kırılmıştı

vapur ecel teri döküyordu

gizli gizli şimşek çakıyordu

haham levi dua ediyordu

tatyos’un kahrını anlamıştı

allah da anlasın istiyordu

allah tatyos’u görmüyordu

ellerini kana bulamıştı



tatyos’un üç cigarası olda

ikisi mutlaka bizimdi

iki göz gibi birbirimize yakındık

aynı kahırla bakıyorduk

aynı sancıyı çekiyorduk

bindiğimiz bu gemi batsa

çırpına çırpına boğulsak

allah bilir ki sevinirdik

yalnız çocuklardan utanırdık

madem ki ölmemiz lazımdı



“aşkale’de kel bir dağ vardı

nefesimi keserdi tıkanırdım

beni varlık vergisi yıktı

üç sefer askerlik ettim

gözüme kargalar konardı

elimde değildi ne yapayım

marsilya uzakta duruyordu

macera beni çekiyordu

istanbul’u sevmiyordum

alıp başımı gidecektim”



attila ilhan bir şiir yazacaktı

herifin yüreği delinmişti

içi taun gibi uğulduyordu

tatyos’un kahrını yazacaktı

sırılsıklam utanacaktık

tatyos mutlaka mesut olmalıydı

ömründe bir dakika olmalıydı

o dakika mesut olmalıydı

bunun çaresine bakmalıydık

yoksa yüzümüz olmazdı

doğru dürüst ölemezdik

ölüler bizi ayıplardı
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://saniserfan.forummum.com
 
Atilla İlhan Tatyos'un Kahrı
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Şanışer Fan Sitesi :: Genel Kültür :: Edebiyat-
Buraya geçin: